Mem Rädche durch et Veedel
Ich fuhr met mingem Räche he durch uns schöne Stadt
Zweitausend Johr Jeschichte, Ich wor vür staune platt.
Kranhüser, Rhing un Dom, dat es vun mir eh Stöck.
Minge Stolz un ming Liebe häng mem Schlössche an d´r Bröck.
Nee, wat es dat edel, mem Rädche durch et Veedel
nee wat es dat Krass, nee wat mäht dat Spass.
Fahr ens durch Ding Städche, vür Staune bes de platt.
Du weiß joh immer schöner, Kölle ming Vatterstadt.